Ten temat od dawna chodzi mi po głowie, w końcu udało mi się ubrać go w słowa. Chyba każda mama alergika nie raz słyszała to pytanie "to co on/ona właściwie je"? I inne pełne szczerego współczucia uwagi typu "biedne dziecko, nawet nie może zjeść jajecznicy", "to co on je na śniadanie skoro nie je mleka?", "biedne dziecko, nie może jeść słodyczy (ze sklepu)", "to nie może zjeść NAWET kawałka drożdżówki?" "a co się stanie jak zje to czy tamto", "a kiedy mu TO przejdzie?" "a kiedy będzie jadł NORMALNE rzeczy".
Ale najczęściej słyszymy "biedne dziecko".
Otóż nie, nie jest to wcale biedne dziecko. A dlaczego?
Dlatego, że wcale nie ciągnie go to tych niedozwolonych produktów i chętnie je "swoje".
Dlatego, że zamiast napchanych polepszaczami drożdżówek, zjada domowe ciasto.
Dlatego, że zamiast czekoladowych kulek na mleku krowim, zjada jaglankę z owocami.
Dlatego, że zamiast kupnych soków z toną cukru, pije wodę.
Dlatego, że zamiast deseru z torebki, zje domowy kisielek z owoców i tapioki.
Dlatego, że zamiast wędliny z marketu pełnej azotanów, białka sojowego, przypraw niewiadomego pochodzenia i glutaminianu sodu, zje kilka plasterków pieczonego indyka.
I zapewniam Was, to że nie może jeść mleka, jajek i wielu innych rzeczy wcale nie znaczy że jest "biedny". I naprawdę alergia u dziecka nie musi być tematem przewodnim każdej rozmowy z mamą alergika. Mały alergik, oprócz tego, że nie może jeść uczulających go składników jest takim samym dzieckiem jak każde inne. Lubi się bawić, rysować, biegać, bujać na huśtawce i zjeżdżać ze zjeżdżalni. Lubi oglądać Świnkę Peppę i Strażaka Sama. Lubi rzucać piłkami. Lubi bawić się w chowanego i berka. Głośno się śmieje, wariuje i skacze na łóżku. Ogląda książeczki. Wciąż chce poznawać nowe rzeczy, zadaje setki pytań.
Nie rozmawiajcie z mamą alergika tylko o "strasznej alergii" jej dziecka. Dziecko nie powinno wciąż o tym słuchać, bo w końcu uwierzy, ze jest inne, gorsze, "biedne". Ciągłe użalanie się nad losem małego "nieszczęśnika" nie przynosi nic dobrego. Zarówno mama alergika jak i dziecko alergik przyzwyczaili się do ograniczeń dietetycznych, nie stanowi to dla nich problemu. Są przyzwyczajeni, że w gości czy do restauracji zabierają porcje własnego jedzenia. Nie róbcie z tego wielkiego "halo". To jest dla nas, mam alergików, normalne, to nasza codzienność i nie chcemy o tym rozmawiać i narzekać na taki stan rzeczy przy każdej okazji.
Oczywiście mamy alergików czasem mają gorsze dni, czasem narzekają, czasem chcą się wyżalić, czasem mają kryzys. Mali alergicy też czasem marudzą lub chcą zjeść coś niedozwolonego. To też jest normalne. I przejściowe. Często też same pytamy i poruszamy temat alergii dziecka, szczególnie w rozmowach z innymi doświadczonymi mamami alergików. Ale litości, nie chcemy żeby tematem przewodnim wszystkich rozmów z nami było "to co on właściwie je" ;-)
Może zainteresują Cię podstawowe informacje o alergii pokarmowej.
